
Chwaszczyno - to nazwa topograficzna, utworzona za pomocą przyrostka "-in(o)" od rzeczownika "chwast" - Edward Breza: Nazwy miejscowości gminy Żukowo. Współczesna forma utrwaliła się od okresu międzywojennego. Wcześniejsze zapisy brzmią: Quassino, niemiecka postać: Quaschin. W języku kaszubskim nazwa wsi brzmi: Chwaszczёno.
1240 r. - posiadłość Wassino (Chwaszczyno) książę Pomorza, Sambor, brat Świętopełka, podarował klasztorowi Norbertanek w Żukowie. Do tego czasu Chwaszczyno było własnością książęcą.
W latach 1240 - 1283 - należało do Żukowa.
1283 r. - książę pomorski, Mestwin II, zapisał osadę klasztorowi cysterskiemu w Oliwie z czternastoma innymi wioskami, jako wynagrodzenie za ziemię gniewską, którą zabrali Krzyżacy. W skład nowo podarowanych wiosek, oprócz Chwaszczyna, wchodził pobliski Tuchom. Odtąd stał się on przedmiotem sporu pomiędzy klasztorem żukowskim a oliwskim.
1301 r. - klasztor ostatecznie uzyskał zwolnienie od opłaty dziesięcin biskupich z nowszych swoich posiadłości w zamian za trzy wsie, wśród których było Chwaszczyno wraz z należącymi do tej osady łąkami na Mierzei Wiślanej. Od tego czasu aż do sekularyzacji w 1773 r. Chwaszczyno należało do biskupów włocławskich.
5. sierpnia 1772 r. - zgodnie z Traktatem Rozbiorowym Chwaszczyno zostaje przydzielone państwu pruskiemu, rządzonemu przez Fryderyka II.
1919 r. - na podstawie traktatu wersalskiego Chwaszczyno, zostało przyznane Polsce.
10. lutego 1920 r. - wieś zajęły wojska polskie tzw. Frontu Pomorskiego.